De PILLAR-methodiek is niet ontworpen vanuit theorie, maar ontstaan in de dagelijkse praktijk van begeleiding door grondlegger Herman de Neef.
In het werken met mensen met ernstige psychische kwetsbaarheid bleek dat uitleg in termen van diagnoses of stoornissen vaak onvoldoende houvast bood. Wat cliënten nodig hadden, was overzicht, begrijpelijkheid en erkenning.
Een belangrijk kantelpunt ontstond toen het stress-kwetsbaarheidsmodel niet werd gebruikt als analyse-instrument, maar als beeldende uitleg. Aan een keukentafel werd stress en kwetsbaarheid uitgelegd aan de hand van het beeld van een huis dat rust op dragende pijlers.
Wanneer één pijler te zwaar belast wordt, raakt het geheel uit balans.
Wanneer meerdere pijlers worden versterkt, ontstaat stabiliteit.
Vanuit dit inzicht ontstond het werken met zes samenhangende pijlers, als manier om herstel, draagkracht en ontwikkeling concreet en begrijpelijk te maken.
