1 aanmelden nieuwe client

iQ Coaches

  • levenscoaching
  • pillar
  • voorlichting

De kunst om niet je hoofd maar je hart te laten spreken …….

artikel Ronald

 

Mijn cliënt Mark loopt in zijn leven tegen verschillende zaken die te maken hebben met kenmerken uit het autistische spectrum. Zijn kracht ligt in redeneren, denken en zaken onder woorden brengen. Het herkennen en benoemen van zijn gevoel is lastiger voor hem. Hij is een makkelijke prater en hij waarschuwde in één van onze gesprekken dat hij zomaar een uur enthousiast vol praat, maar daardoor niet laat zien of toelaat wat er eigenlijk (gevoelsmatig) speelt. Zo heeft hij naar eigen zeggen al menig hulpverlener ‘om de tuin weten te leiden’. Inderdaad blijkt in onze gesprekken dat Mark niet makkelijk over zijn gevoel praat, terwijl zijn kracht met woorden hem niet verder helpt bij zijn levensvraagstukken. Die los je immers niet zomaar denkend of redenerend op. Maar hoe dan wel? Hoe kom je bij je gevoel? Ik heb op dit vlak een heel mooi gesprek met hem gevoerd waarvan ik de hoofdlijn graag met je wil delen, omdat ik trots op ons ben dat we voorbij zijn denken kwamen en hebben kunnen praten over waar het voor hem (ook gevoelsmatig) echt om ging.

En dan is er die mijlpaal

Mark is erg moe. Hij heeft een ‘Rollercoaster’ week achter de rug, vooral op zijn werk. Daar is o.a. duidelijk geworden dat hij een jaar verlenging krijgt. Een belangrijke beslissing van zijn werkgever waar hij actief op aangestuurd heeft. Een mijlpaal dus…… We bespreken hoe dit voor hem is, maar Mark praat daar snel overheen. Hij vertelt met name veel feitelijkheden (zoals over de verlenging, een projectleider die afscheid neemt, een aanbesteding die bijna klaar is).

Omdat ik uit eerdere gesprekken weet dat hij eigenlijk niet ‘in zijn hoofd’ wil blijven, vraag ik door op wat dit alles op het werk voor hem betekent. Ook hier blijven we steken in feitelijkheden en begrippen als ‘organisatorische consequenties’ en ‘risico’s en ‘verantwoordelijkheden’. Het valt me op dat Mark bijna niet stilstaat bij het succes van de verlenging van zijn baan, dus ik benoem dat het echt mede zijn verdienste is dat tot verlenging besloten is. Nog steeds lijkt het hem weinig te doen en praat hij over zijn gevoel heen, maar kijkt er as het ware van een afstandje nuchter en rationeel naar om vervolgens te beschrijven wat hij ziet.

Controle houden kost veel moeite en stress

Ik vraag of er meer speelt (ook op andere gebieden) in zijn leven. Dan vertelt hij tussen neus en lippen door dat ook de aanstaande bruiloft van zijn dochter veel impact heeft. Omdat ik doorvraag, vertelt hij dat het ‘onder controle houden van alles’ veel moeite kost en stress veroorzaakt.

Ik merk bij mezelf dat ik afdwaal bij al die woorden en niet goed doorgrond waarom hij zo zakelijk en rationeel praat over mooie gebeurtenissen, zoals over de verlenging op het werk en de bruiloft van zijn dochter. Geen opluchting, geen trots, nauwelijks blijheid………. Ik besluit dit te benoemen en zeg: “Je vertelt hele mooie dingen (over je ‘verlenging’ en ‘de bruiloft) maar ik merk helemaal niet of je blij bent of wat je er echt van vindt, hoe kan dat?” Weer volgen veel woorden. Ik zeg: “Mark, ooit heb je me gewaarschuwd dat je soms de neiging hebt dingen uitgebreid en rationeel te vertellen waarmee ‘iets’ verborgen blijft. Ik krijg het idee dat dit nu aan de hand is.” Mark moet glimlachen maar begint weer te praten en concludeert: ‘dat hij over belangrijke gebeurtenissen altijd veel redeneert en alles overdenkt’.

Hoe kom je dan bij je gevoel

Ik besluit het er niet bij te laten en haal een eerder gesprek aan waarin hij vertelde dat hij het ‘lastig’ vindt om bij zijn gevoel te komen. En dat ik toen geraakt was door zijn eerlijke en persoonlijke verhaal over hoe hij kunst beleeft. Destijds vertelde hij over een schilderij van Picasso, en dat dit hem zo trof omdat hij zich precies zo voelde als wat Picasso geschilderd had. Ik zei: “Het leek toen wel of kunst rechtstreeks naar je hart en gevoel gaat, buiten al je redeneren om”. Mark valt opeens stil.

Ik bied hem aan samen eens naar een museum te gaan. Daar heeft hij wel oren naar. Vervolgens vraag ik hem of hij een kunstwerk op internet op wil zoeken dat iets zegt over hoe hij de verlenging op zijn werk beleeft. Dat zal hij proberen. Ik wil ook meer horen over de bruiloft dus vraag: “En over de bruiloft, die jou nu ook erg bezig houdt? Schiet je daarbij een kunstwerk of schilderij te binnen?” Mark wordt meteen stil, richt zijn aandacht naar binnen en zegt vrij snel: “Nee geen schilderij, maar ik zou graag een lied voor haar zingen”. Hij zoekt even op de iPad: Tom Walker - Leave a Light On “https://www.youtube.com/watch?v=nqnkBdExjws. Nieuwsgierig vraag ik wat dat lied zo bijzonder voor hem maakt. Hij legt uit dat het over een vuurtoren gaat waar een licht aangestoken/aangelaten wordt voor een vriend die aan de drugs is. En daarmee over ‘er zijn’ voor iemand die je nodig heeft’. Licht geraakt vertelt hij dat hij zijn dochter met het lied wil vertellen dat hij het erg vindt dat hij ‘er niet genoeg voor haar is geweest’. Poeh.... dat is best een heftige constatering....... Maar wat een prachtige directe metafoor ook van zijn gevoel (net als destijds bij het schilderij van Picasso). Blijkbaar kan kunst hem helpen om zich meer bewust te worden van zijn gevoelsmatige kant en om hier woorden aan te geven.

Muziek doet wonderen

Ik vraag door over zijn relatie met zijn dochter, en wat ze volgens hem gemist kan hebben. Het blijft bij ‘ik ben er niet altijd voor haar geweest’. Ik benoem de pijn die hem dat volgens mij doet en dat het hem raakt hoe het in de opvoeding gegaan is. Hij beaamt dat. Hij zou het graag anders doen, maar zo gaat het steeds. Hij neemt het zichzelf, net als in vorige gesprekken, kwalijk dat het zo gegaan is. Ik benoem zijn gevoel en vraag daarna of hij met dit lied misschien ook naar de toekomst kijkt. Hij vraagt wat ik bedoel. Ik vertel dat er in het lied voor mij ook een laag zit die juist naar de toekomst verwijst… : de wens, de hoop, de belofte of het streven dat je het in de toekomst graag anders zou doen. Dat klopt wel volgens Mark. Hij geeft aan dat dit moeilijk is, dat kwetsbaarheid en intimiteit erg lastig voor hem zijn. En dat hij, door hoe het gegaan is in de opvoeding, weinig vertrouwen in zichzelf heeft om een geloofwaardige belofte te doen aan zijn dochter richting de toekomst. Alhoewel ik me daar wat bij kan voorstellen vraag ik daarna of hij enig idee heeft hoeveel huwelijksbeloften stand houden……: een schrikbarend laag percentage. En ik vraag: “Moeten we daarom maar niet meer trouwen in Nederland?” We zoeken samen naar andere woorden voor wat hij eigenlijk zou willen zeggen over de toekomst met zijn dochter, zoals: een voornemen, een intentie, of gewoon de wens ‘dat het in elk geval beter zal gaan om een licht voor haar aan te laten’ dan het in het verleden ging.

Het lied is nooit gezongen. Maar Mark heeft een indrukwekkende speech gegeven op de bruiloft geïnspireerd door ‘het licht van de vuurtoren’ en zijn wens voor de toekomst met zijn dochter. Op zijn manier heeft hij zo zijn hart laten spreken in plaats van zijn hoofd. Wat een kunst…….. !

 iQ Coach Ronald WesterbeekRonald

 

Hoe dan wel? zorginnovatie in de praktijk, de winst van de levensbrede begeleiding

Het nieuwe boek van Herman de Neef is uit!

Klik hier voor de preview van het boek

Klik hier om het boek via onze webshop te bestellen

hoe dan wel1

Persbericht "Hoe dan wel?"

 

hoe dan wel1

Vrijdag 24 november jl. ontving Swanet Woldhuis, directeur NVA,tijdens het drukbezochte jaarcongres van de NVA in het Beatrixtheater in Utrecht, het eerste exemplaar van het boek van Herman de Neef getiteld ‘’Hoe dan wel?’’.

Klik hier voor de printversie van het persbericht

Autisme en zingeving

herman witte blouse podium
Herman de Neef
vertelt hier over
Autisme en Zingeving

Boek bestellen

step0001390x113
Bestel hier het boek!
Je kunt je hier ook
inschrijven
voor onze workshop

Op weg naar rust bestellen

Op weg naar rust bestellen

Andere boeken

Andere boeken

Reacties en recensies

Reacties en recensies