1 aanmelden nieuwe client

iQ Coaches

  • levenscoaching
  • pillar
  • voorlichting

Luisteren naar Autisme

Beste …,
Ik heb bij jullie mogen solliciteren op een functie in… Dit vond ik super spannend. Graag wil ik met jullie delen hoe bijzonder ik de gesprekken vond lopen. Ik wil jullie daarom bedanken voor de mooie, eerlijke, open gesprekken. Ieder gesprek had iets unieks. Ik heb er veel van geleerd. Ik wil jullie laten weten hoe moeilijk ik het vond om te vertellen wat mijn achtergrond is. En dat ik, hoewel ik met het volgende worstel, veel van de gesprekken heb geleerd. Ik worstelde bijvoorbeeld met: Wat wil ik wel vertellen, wat wil ik niet vertellen, waar wil ik open in zijn, waar niet, moet ik overal open in zijn? Deze vragen heb ik bij meerdere mensen in mijn omgeving neergelegd.
Allereerst de mensen die me jaren kennen; de mensen die van me houden, maar dat zijn ook de mensen die me willen beschermen tegen de grote boze buitenwereld. Is het nou wel nodig om het te vertellen?


Mijn persoonlijk coach; deze helpt mijn grootste criticus, ikzelf, te temmen. Ze leert mij wat er wel of niet hoort bij Asperger – veel meer niet dan wel, kan ik inmiddels vertellen – en wat zijn de krachten. Ik leerde bijvoorbeeld dat mijn analytische vaardigheden en mijn enthousiasme om mijn collega’s daarin mee te nemen, een enorme kracht is. Ze is overwegend neutraal in de volgende vraag: is het nodig om te vertellen dat ik een (dan wel hoog functionerende) vorm van autisme heb?
De ARBO slash bedrijfsarts; hij mag er geen uitspraak over doen. Het tragedie van vrouwen met autisme, het wordt niet voldoende herkend, nog steeds niet door alle huisartsen, psychologen en zelfs bedrijfsartsen. De ene die het wel herkent, geeft aan dat het misschien niet verstandig is om bepaalde arbeidsbeperkingen op te leggen (ik heb immers last van het overmatig aantal prikkels van zicht en geluid – deze kan ik niet zo goed filteren). We houden het maar bij spanningsklachten. De andere die het niet herkent of het zegt te herkennen, maar duidelijk geen kaas van het onderwerp heeft gegeten, dendert over mijn gevoelens en gesprek heen. “Burn-out is geen ziekte, wat als ik je vertel dat je niet ziek bent en je zo weer aan het werk kan gaan.” De gevolgen van langdurige overspanning hebben wel degelijk een verandering teweeg gebracht in mijn hersenen. De combinatie met Asperger (een informatieverwerkingsstoornis), maakt het niet veel makkelijker. Zijn de vele wetenschappelijke onderzoeken volgens deze arts niet waar? Over-gestimuleerd, zonder enig antwoord op mijn vraag, ga ik naar huis. Ik ga zitten op de bank, poes op schoot, er komt niks meer uit mijn handen – error – brain not found.


De reïntegratiecoach; zij is niet zo bekend met het onderwerp. Zij is wel bekend met burn- en bore-outs. Samen met mijn persoonlijk coach gaan we een traject in om weer arbeid rendabel te worden. “Hoe vertel ik nou dat ik bepaalde handvatten nodig heb”, vraag ik haar. Een eenduidig antwoord is er niet. Het mooie van het traject aangaan is dat alles komt zoals het komt. Een natuurlijk proces van waar ben je wanneer aan toe. Het antwoord komt tot mij. Ik hoef het niet te vertellen, het is ook niet duidelijk of ik er baat bij heb als ik het vertel, maar uiteindelijk ben ik degene die het gesprek aangaat.


Ik; ik vind open en eerlijke communicatie belangrijk. Ik kom uit een moeilijke tijd. De afgelopen jaren is er veel gebeurd en diagnose Asperger is daar een onderdeel van. In deze jaren heb ik veel bereikt, huisje, boompje, beestje. En een baan… die had ik al. Ook heb ik bij mijn werkgever een award weten binnen te halen, omdat ik een grote procesverbetering heb weten te realiseren. Deze werkgever heb ik het op een later moment verteld dan dat ik zou willen, omdat ik met de diagnose nog geen modus had gevonden. De externe factoren betwijfelden namelijk of ik het wel moest doen, en de interne factor, ikzelf, vond het belangrijk omdat ik het gevoel had soms creatief te communiceren. Ik ben namelijk erg direct, ongefilterd, bedoel alles goed, lief en aardig en ben dodelijk nieuwsgierig in mijn werk, maarrrr het is dan wel handig dat de omgeving begrijpt waar het vandaan komt. Moet ik vertellen aan mijn toekomstige werkgever(s) dat ik Asperger heb?


Mijn antwoord is ja. Bij de gesprekken die ik tot nu heb gevoerd, heeft iedereen er heel positief op gereageerd. Het lijkt erop dat alle drie gesprekken kanshebbers zijn, resulterend in een functie, of misschien ook niet en dan is dat goed. Openheid loont, weg maskers, weg barrières. Hallo hier ben ik, dit is mijn verhaal.


Dank jullie wel.

miekeBlog van Mieke van der Staaij
Eerder gepubliceerd op www.i-mieke.nl

 

Hoe dan wel? zorginnovatie in de praktijk, de winst van de levensbrede begeleiding

Het nieuwe boek van Herman de Neef is uit!

Klik hier voor de preview van het boek

Klik hier om het boek via onze webshop te bestellen

hoe dan wel1

Persbericht "Hoe dan wel?"

 

hoe dan wel1

Vrijdag 24 november jl. ontving Swanet Woldhuis, directeur NVA,tijdens het drukbezochte jaarcongres van de NVA in het Beatrixtheater in Utrecht, het eerste exemplaar van het boek van Herman de Neef getiteld ‘’Hoe dan wel?’’.

Klik hier voor de printversie van het persbericht

Autisme en zingeving

herman witte blouse podium
Herman de Neef
vertelt hier over
Autisme en Zingeving

Boek bestellen

step0001390x113
Bestel hier het boek!
Je kunt je hier ook
inschrijven
voor onze workshop

Op weg naar rust bestellen

Op weg naar rust bestellen

Andere boeken

Andere boeken

Reacties en recensies

Reacties en recensies